Αναδημοσιεύουμε σήμερα ένα άρθρο στον ιστότοπο του 902 που αναφέρεται σε γραπτή απάντηση του κου Χρήστου Γκορίτσα σε κριτική ότι μετατρέπεται με συγκεκριμένες κινήσεις η ομοσπονδία σε επιχείρηση. Συγκεκριμένα το κείμενο έχει ως εξής.
"Σε ρεσιτάλ ωμού αντικομμουνισμού επιδόθηκαν ο πρόεδρος και ο γενικός γραμματέας του ΔΣ της Ελληνικής Σκακιστικής Ομοσπονδίας πριν και κατά τη διάρκεια της τελευταίας συνεδρίασής του στις 9 Φλεβάρη 2013.
Συγκεκριμένα, στην εμπεριστατωμένη κριτική για το ότι μετατρέπουν την ΕΣΟ σε επιχείρηση, ο Χρήστος Γκορίτσας (ο οποίος να σημειωθεί στις δημοτικές εκλογές του 2010 ήταν υποψήφιος με το ΠΑΣΟΚ στο Δήμο Ηρακλείου Αττικής) απάντησε με γραπτό κείμενο - υβρεολόγιο που στάλθηκε προς τα μέλη του ΔΣ όπου κατά λέξη αναφέρεται: «Τάδε έφη ο τροφαντός υπάλληλος του ΚΚΕ σύντροφος Σερετάκης. Φευ! Ξαναγράφω: Εκεί, όπου κάποτε υπήρχαν ο Μπελογιάννης κι ο Πλουμπίδης, τώρα βγάζει μεροκάματο ο Σερετάκης. Πιστεύω ότι απλώς προσπαθεί να πάρει καμιά προαγωγούλα, τώρα που θα γίνουν κρίσεις στο Κόμμα, γι' αυτό και τα αλλεπάλληλα παραληρηματικά μανιφέστα. Αλλά από ουσία (απαντήσεις επί του θέματος) ΜΗΔΕΝ!»
Στο ίδιο μήκος κύματος ο Γιώργος Μακρόπουλος, πρόεδρος της Ελληνικής Σκακιστικής Ομοσπονδίας και αναπληρωτής πρόεδρος της Διεθνούς Σκακιστικής Ομοσπονδίας, κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης, ισχυρίστηκε ότι το ΚΚΕ πληρώνει τα στελέχη του για να πηγαίνουν εδώ και εκεί και να δημιουργούν φασαρίες.
Οι φίλοι του σκακιού πρέπει να βγάλουν συμπεράσματα για τη στάση, το ύφος και το ήθος των κορυφαίων παραγόντων της Διοίκησης της ΕΣΟ που κατά τα άλλα σχεδιάζουν την πλήρη εμπορευματοποίηση του σκακιού και το χαράτσωμα αθλητών και γονιών."
Δεν με παραξενεύει το ύφος της απάντησης του Γ.Γ. της Ομοσπονδίας. Αντίθετα, τη θεωρώ απόλυτα λογική. Στο χώρο που κινούνται δεν είναι δυνατόν να καταλάβουν τι σημαίνει να αγωνίζεσαι για τα πιστεύω σου. Τι σημαίνει να αγωνίζεσαι ανιδιοτελώς για να μπορέσεις να κάνεις τη ζωή σου αλλά ταυτόχρονα και τις ζωές των συνανθρώπων σου καλύτερες. Είναι πολύ δύσκολες στην κατανόηση οι έννοιες της ιδεολογίας, της επιλογής να παλεύεις όχι από συνήθεια η κέρδος αλλά σαν στάση ζωής. Είναι πολύ δύσκολο να καταλάβουν, πως γίνεται ένας άνθρωπος, να παλεύει με τόσο σθένος για τους συνανθρώπους του, και όχι μόνο για τον εαυτό του και να μην πληρώνεται. Όχι, δεν γίνεται. Θα τον πληρώνουν για να το κάνει αυτό. Γιατί η δική τους καθημερινότητα έχει άλλα χαρακτηριστικά. Τα όνειρά τους περιορίζονται στο επόμενο εικοσιτετράωρο. Τα όνειρα μας είναι ίσως πολύ μακρινά. Σε αυτό ακριβώς όμως βρίσκουμε τη μαγεία στη ζωή μας. Να ονειρευόμαστε να αλλάξουμε μια ζωή που εμείς δεν θα απολαύσουμε ποτέ.
Αυτό ακριβώς έκαναν και ο Μπελογιάννης με τον Πλουμπίδη. Ποτέ δεν τους ενόχλησε ότι την αλλαγή που αγωνίστηκαν και ονειρεύτηκαν δεν θα την ζούσαν. Τους ενοχλούσε όμως στο έπακρον, να σκεφτούν πως δεν θα αγωνιστούν, πως δεν θα ρίξουν τουλάχιστον το σπόρο, δίνοντας τη ζωή τους, για να φυτρώσει ένα δέντρο που δεν θα δουν και δεν θα απολαύσουν τους καρπού του. Τουλάχιστον αδόκιμη η προσπάθεια να εξυμνήσουν κάποιοι τους παλιούς αγωνιστές για να μειώσουν τη προσπάθεια σήμερα.
Παραληρηματικό μανιφέστο, είναι αγαπητέ κε Γκορίτσα, ότι σε λίγο θα παίζουν σκάκι μόνο όσοι έχουν οικονομική επιφάνεια; Αυτό είναι το όραμα σας για το άθλημα; Παραληρηματικό μανιφέστο είναι, ότι στο όνομα του καλού των διοργανώσεων, της καθαριότητας των χώρων ή όποιας άλλης δικαιολογίας δίνεται τις διοργανώσεις σε ιδιώτες; Η θα ήταν δύσκολο να αναλάβουν οι ίδιοι οι γονείς την καθαριότητα των χώρων σε ένα Δημόσιο Σχολείο τις λίγες ώρες που διαρκούν τα Σχολικά Πρωταθλήματα; Αλήθεια πόση καταστροφή ακόμη θα δούμε σε όλους τους τομείς της ζωής μας απλά για το καλό μας; Θυμηθείτε το ρομαντισμό και τη μαγεία, μέσα από τις δυσκολίες, που είχαν τα διάφορα τουρνουά σκάκι πριν από είκοσι χρόνια όταν όλοι έπαιζαν και πρόσφεραν στο άθλημα από αγάπη και μεράκι.
Αντί να προσπαθείτε λοιπόν να μετρήσετε τον αντί...,ότι θέλετε βάλτε σαν δεύτερο συνθετικό, με τον πρόεδρό μας δεν κάνετε κάτι σαν ΔΣ της ΕΣΟ; Δεν προσπαθείτε να πλησιάσετε λίγο τους γονείς των κύριων πρωταγωνιστών του αθλήματός μας, των παιδιών; Πως; Πολύ απλά και εύκολα. Βγάλτε ψήφισμα συμπαράστασης για τους αγρότες που αγωνίζονται να ταΐσουν τις οικογένειές τους. Οικογένειες που σίγουρα κάποιες από αυτές θα έχουν παιδιά αθλητές μας. Το ίδιο και για τους εργαζόμενους του ΜΕΤΡΟ πριν λίγες εβδομάδες. Σίγουρα μέσα σε αυτούς τους εργαζόμενους θα υπάρχουν και γονείς σκακιστών. Αλλά και για οποιονδήποτε άλλο κλάδο αγωνίζεται για το μεροκάματό του. Για να μην του κλέβουν την υπεραξία. Έτσι για ηθική συμπαράσταση. Μη ζητάτε από αυτούς τους ανθρώπους μόνο να πληρώνουν, και πολύ ακριβά μάλιστα, για να παίζουν σκάκι τα παιδιά τους εκμεταλλευόμενοι την αγάπη που έχουν στο άθλημα. Γιατί σε λίγο θα μείνετε μόνοι σας. Θα σας γυρίσουν τη πλάτη όλοι.
Το βίντεο που ακολουθεί αναφέρετε στη μουσική αλλά μπορούμε να το τοποθετήσουμε και σε οποιονδήποτε κλάδο πολιτισμού.
Αυτό μας ζητάτε. Να χαρούμε και να σας ακολουθούμε ότι και εάν κάνετε στο άθλημα που αγαπάμε, μόνο και μόνο επειδή το λέτε εσείς. Όχι. Θα χαρούμε όταν θα φύγετε εσείς και το άθλημα θα γίνει λαϊκή κατάκτηση και όχι εμπόριο για λίγους. Για την ώρα αγωνιζόμαστε. Αφιλοκερδώς και ανιδιοτελώς.
