Ψυχραιμία

Αφού πέρασαν τα πρώτα εικοσιτετράωρα και ξεφύγαμε από την εν βρασμό κριτική, μπορούμε βλέποντας καθαρά τα πράγματα, σύμφωνα με τα δικά μας δεδομένα, να προσεγγίσουμε τα γεγονότα.

Την Παρασκευή 1 Νοεμβρίου δολοφονήθηκαν δύο νέοι άνθρωποι, ο Μάνος Καπελώνης και ο Γιώργος Φουντούλης. Σαφέστατα και χωρίς καμία παράγραφο και κανένα αλλά, καταδικάζουμε αυτή τη δολοφονία. Κατά την δική μου άποψη είναι δύο αθώα παιδιά, σαφώς πολιτικά παραπλανημένα, που πίστευαν ότι κάτι πρόσφεραν, σε ποιον αλήθεια είναι ένα ερώτημα, υπηρετώντας το φασισμό. Δύο παιδιά που ίσως σε άλλες συνθήκες διαβίωσης και εμπειριών να είχαν διαφορετική κουλτούρα. Σε άλλες πολιτικές συνθήκες, με ένα άλλο κράτος πρόνοιας, με μία άλλη πολιτική, με δυνατότητα να έχουν, χωρίς κόστος, πρόσβαση στη μουσική, στον αθλητισμό, στις τέχνες, σε πράγματα που ανεβάζουν την ανθρώπινη υπόσταση να μην είχαν ανάγκη αυτής της λανθασμένης διεξόδου. Δεν ξέρω σχεδόν τίποτα γι αυτά τα παιδιά και προτίμησα να μην μάθω. Οι γονείς τους έδειξαν μία απίστευτη νηφαλιότητα και αυτοσυγκράτηση όπως και πριν λίγο καιρό του Παύλου Φύσσα. Το σίγουρο είναι πως είναι θύματα ενός πολύ βρώμικου παιχνιδιού. Εκτελέστηκαν από κουκουλοφόρους που, όπως στην Μαρφίν, ίσως να μην μάθουμε ποτέ ποιοι πραγματικά ήταν. Όχι ποιους θα μας πουν ότι ήταν, αλλά ποιοι πραγματικά το έκαναν.

Αν εξετάσουμε τα πράγματα ψύχραιμα, θα πρέπει να δούμε ποιους εξυπηρετεί αυτή η εκτέλεση, εάν επιτρέπεται ο όρος "εξυπηρετεί" σε ένα τέτοιο έγκλημα.

Κατ' αρχή εξυπηρετεί το παραμύθι χωρίς δράκο, που τώρα ξαφνικά προσπαθούν κάποιοι να αποκτήσει. Το παραμύθι της θεωρίας των δύο άκρων. Έπρεπε, γι αυτούς που θέλουν να προωθήσουν αυτή τη γελοιότητα, να υπάρξουν νεκροί και στην άλλη μεριά. Ο θύτης να αποκτήσει εμφάνιση θύματος. Ο κυνηγός να γίνει κυνηγημένος και κατ' επέκταση συμπαθής. Έπρεπε να γύρει η ζυγαριά και λίγο στην πλευρά του φασισμού και των αντιπροσώπων του. Ξαφνικά ξεχάσανε τα MEGAλα κανάλια, τη Χρυσαυγιάδα, την εγκληματική οργάνωση και τα "δεν τα ξέραμε τόσα χρόνια" και κάνανε πάλι την αλλαγή σιγά-σιγά προς νέα μονοπάτια.

Εξυπηρετεί τον ίδιο τον φασισμό, για να συσπειρώσει αυτούς που ίσως όδευαν σε άλλες, πάντα κοντινές και σκοτεινές, πολιτικές διεξόδους. Να αυτοπαρουσιαστεί σαν θύμα των ΜΜΕ, αλίμονο, σαν θύμα του συστήματος, δύο φορές αλίμονο, και παρεξηγημένοι θύτες αυτοί που τώρα είναι κυνηγημένοι.

Το μεγάλο θέμα είναι ότι, αυτοί που εκτέλεσαν τα δύο παιδιά, προσπαθούν να αποσταθεροποιήσουν την κατάσταση, για να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο. Προσπαθούν να φοβίσουν τον λαό να λουφάξει ακόμα περισσότερο στα σπίτια του. Πολύ εύκολα μιλάνε για εμφύλιο, για διχασμό, για προδοσίες και άλλα τέτοιες καταστάσεις. Έχουν αρχίσει να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα ανησυχίας, για το μέλλον της κοινωνίας, της Ελλάδας και των παιδιών.

Το μέλλον το έχουν εξασφαλίσει όλοι αυτοί που "κλαίνε" τώρα, με τα μνημόνια εδώ και τρία χρόνια. Ο κόσμος δεν πρέπει να φοβηθεί και να μην παρασυρθεί. Στο χέρι μας, στο χέρι του λαού είναι να συνεχίσουμε να πολεμάμε το φασισμό. Πολιτικά. Με μόνο όπλο το δίκιο του λαϊκού κινήματος. Με καθημερινή δράση σε όλους τους χώρους που κινούμαστε και δραστηριοποιούμαστε. Πολιτικά και μόνο πολιτικά. Απομονώνουμε το φασισμό αλλά πάντα σεβόμαστε την ανθρώπινη ύπαρξη. Η συνεχής πάλη για δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να περνάει μέσα από αντίποινα, δολοφονίες και βιαιοπραγίες. Γιατί πολύ απλά, αυτές είναι οι μέθοδοι των κουκουλοφόρων που εξυπηρετούν πάντα την αντίδραση σε κάθε πάλη του λαού. Εμείς τον λαό τον θέλουμε δίπλα μας, ειρηνικά, να ανοίγουμε δρόμους προς την ανάπτυξη και την ανάδειξη της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Και αυτά μπορούμε να τα πετύχουμε μόνο μέσα από τον συνεχή αγώνα για πρόοδο και αλλαγή του παρόντος οικονομικό-πολιτικού συστήματος που τρέφεται με αίμα και νεκρούς.

Αντιδράστε, ενημερωθείτε, παλέψτε και στο τέλος θα νικήσετε.

Διαβάστε Περισσότερα "Ψυχραιμία"

Εκτός Λογικής

Τέλειωσαν οι παρελάσεις και οι άλλες εορταστικές εκδηλώσεις με αφορμή την Εθνική εορτή της 28ης Οκτωβρίου. Παρέλαση ιδιωτικής απόλαυσης και θέασης για τους πολιτικούς-σωτήρες του έθνους αλλά και ιδιωτικής πρωτοβουλίας, αφού με σπόνσορες καλύφθηκαν τα έξοδα των μηχανοκίνητων τμημάτων της παρέλασης.

Ίσως γι αυτό δεν έχει ξεκινήσει η επανάσταση ή η ανάπτυξη, όπως το βλέπει κανείς. Ψάχνουμε ένθεν και ένθεν να βρεθεί σπόνσορας για να ξεκινήσει το ένα ή το άλλο. Ψυχραιμία και τα μάτια σας ανοιχτά. Εάν έρθει κάτι από τα δύο να είμαστε έτοιμοι να το υποδεχτούμε.

Δεν θα ασχοληθούμε φέτος με το φασισμό των Γερμανών και αυτά που έκαναν στην κατοχή. Όλα αυτά είναι χιλιοειπωμένα και όποιος θέλει να τα δει τα βλέπει. Όποιος δεν θέλει να τα δει και να τα ξέρει, σηκώνει την δεξιά με απλωμένη τη παλάμη πιστεύοντας ότι ο φασισμός αλλάζει πρόσωπο.

Το ότι δεν αλλάζει πρόσωπο ο φασισμός το ξέρει και το πολιτικό σύστημα της χώρας που άφησε, εις γνώση του και ηθελημένα, το φασισμό να αναπτυχθεί στην Ελλάδα. Χρόνια πολλά πριν προσπαθούσαν άλλοτε να προβάλλουν και άλλοτε να κρύψουν τα πεπραγμένα του φασισμού και των εκφραστών του. Τον άφησαν να μεγαλώσει, να φουσκώσει, για να αποκτήσουν άλλοθι για τις μελλοντικές ενέργειες και λασπολογίες τους. Όπως άλλωστε έκαναν με την ΕΡΤ, τον ΟΛΠ, το Δημόσιο Τομέα, την Ολυμπιακή πιο παλιά και τόσα άλλα πράγματα.

Ο φασισμός τους βόλευε για να δημιουργήσουν έναν μπαμπούλα για το λαό και για να χτίσουν τη θεωρία των δύο άκρων που εκ των πραγμάτων και εκ της ιστορίας είναι άτοπο, ανούσιο, χωρίς ιστορική βάση και ενίοτε επικίνδυνο για τη Δημοκρατία που κόπτονται όλοι αυτοί που έχουν κάνει κουρελόχαρτο το Σύνταγμα της Ελλάδος.

ΓΟΡΓΟΠΟΤΑΜΟΣ

Καταδικάζουμε τη βία από όπου κι αν προέρχεται. Προσφιλής έκφραση των ημερών που σκοπό έχει μόνο να χτυπήσει το λαϊκό κίνημα, της εξέγερση του λαού και την λαϊκή εξουσία, που προσδοκούν πολλοί σαν τη μόνη λύση για την έξοδο από την καπιταλιστική κρίση. Καταδικάζουμε φυσικά τις βομβιστικές ενέργειες των τρομοκρατών. Τρομοκράτες που έχουν δει τα παιδιά τους να γίνονται κομμάτια από αντίστοιχες βόμβες, που δεν καταδικάσαμε ποτέ,  που έπεσαν από Νατοϊκά αεροπλάνα. Μπορούμε να καταδικάσουμε και την ανατίναξη του Γοργοποτάμου γιατί ήταν βομβιστική επίθεση, μορφή βίας την οποία καταδικάζουμε απ' όπου κι αν προέρχεται. Καταδικάζουμε την βία των Γερμανοτσολιάδων και Ταγμάτων Ασφαλείας στην κατοχή που έστειναν στον τοίχο Ελληνες πατριώτες, με το ίδιο σθένος που καταδικάζουμε και τις επιθέσεις των αγωνιστών ανταρτών σε Γερμανικές θέσεις, υποδομές και στρατηγικά σημεία του εχθρού στον αγώνα για ελευθερία. Καταδικάζουμε τις φασαρίες στις πορείες διαμαρτυρίας αλλά δεν καταδικάζουμε την αστυνομική ωμή βία στην ίδια πορεία. Δεν είναι άραγε βία η διακοπή ρεύματος σε ένα σπίτι, η υποχρέωση σε ανεργία, το κλείσιμο σχολείων, η ώθηση σε αυτοκτονίες, οι κατασχέσεις σπιτιών και τόσα άλλα μέτρα ενάντια στο λαό; Το μόνο που θέλουν με αυτούς τους συμψηφισμούς είναι να τρομάξουν το λαό. Και αυτό, γιατί θέλουν τη παθητική στάση του λαού απέναντι σε αυτά που του επιβάλλουν. Δεν θα βαρεθούμε να το γράφουμε και να το φωνάζουμε. Μην τους κάνετε το χατήρι. Μη τους φοβάστε. Αυτοί φοβούνται την αντίδραση του εργαζόμενου. Χωρίς να αναφέρω κάτι άλλο γι αυτό θα αντιγράψω από το Σύνταγμα της Ελλάδος το άρθρο 120 παράγραφοι 2,3 και 4.

"...

2. Ο σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων

3. Ο σφετερισμός, με οποιοδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.

4. Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.

... "

Μήπως πρέπει να αναλάβουμε κι εμείς τις ευθύνες μας απέναντι στο Σύνταγμα της Ελλάδος;

Το μόνο που θέλουν να κάνουν είναι να χτυπήσουν το εργατικό κίνημα και την αριστερά, και όταν λέμε αριστερά δεν εννοούμε το Σύριζα που είναι σαφώς ένα συστημικό κόμμα που ρίχνει νερό στο μύλο της καθαρά και ξεδιάντροπα αντιλαϊκής Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Όλοι προσπαθούν να χτυπήσουν την αριστερά και τις ιδέες της, αλλά όταν όλοι κρίνονται για άκρατο φασισμό, βρίσκουν καταφύγιο την αριστερά σαν κολυμβήθρα του Σιλωάμ για να εξιλεωθούν από την μοίρα και τα πεπραγμένα της. Τελευταίο παράδειγμα ο Γερμενής, βουλευτής της Χρυσής Αυγής που μπροστά στην κατηγορία του φασίστα, αυτός έκανε πως δεν καταλαβαίνει και μάλιστα για να αποδείξει τι καλό παιδί είναι και ότι δεν έχει σχέση με όλα αυτά, είπε πως ο παππούς του αγόραζε Ριζοσπάστη και ως εκ τούτου, σαν εγγονός αριστερού είναι τίμιος, αγωνιστής και δίκαιος. Σωστά. Έτσι είναι οι κομμουνιστές. Απλά όλα αυτά δεν είναι ο φασισμός και οι εκφραστές του. Στο παρελθόν είχαμε πολλούς από τους σωτήρες που στην κατηγορία του φασίστα, της φασίζουσας νοοτροπίας, του λαϊκισμού, του λαοπλανισμού αυτοί απαντούσαν μονότονα. "Εγώ; Εγώ κάποτε είμουν αριστερός. Είχα κάνει αντίσταση στο Πολυτεχνείο και είμουν στην αντίσταση στον πόλεμο". Και αυτομάτως θεωρούσαν ότι πήρανε συγχωροχάρτι από την ιστορία και τον λαό.

Όλα αυτά τα περί δύο άκρων, και τεσσάρων πλευρών και δεκαέξι γωνιών και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλη αερολογία θα πούνε έχουν ένα σκοπό. Να δημιουργήσουν το κλίμα για μελλοντικές διώξεις του κινήματος και να αποπροσανατολίσουν τον πληθυσμό από τα πραγματικά προβλήματα. Φτάσανε στο σημείο να κατάσχουν καταθέσεις της τάξης των 300 και 400 ευρώ για χρέη στην εφορία. Ο νόμος που αυτοί ψήφισαν ότι δεν κατάσχεται ποσό πάνω από 1000 ευρώ το ξέχασαν με το πρόσχημα ότι οι λογαριασμοί που κατάσχονται δεν είναι μισθοδοσίας. Και αναρωτιέται κανείς. Ο άνεργος που να βρει το λογαριασμό μισθοδοσίας. Βάζει το επίδομα ανεργίας η το επίδομα τέκνων σε έναν απλό λογαριασμό ταμιευτηρίου. Το χαράτσι στη ΔΕΗ νομιμοποιήθηκε και μονιμοποιήθηκε και όλα βαίνουν καλώς για την κυβέρνηση και τους εταίρους της.

Αλήθεια, δεν αισθάνεται κανείς την ανάγκη να διαμαρτυρηθεί; Δεν αισθάνεται κανείς ότι τον δουλεύουν και ότι σε λίγο θα πάρουν τα πάντα από όλους; Δεν καταλαβαίνει κανείς ότι θέλουν το λαό εξαθλιωμένο για να του δίνουν ψίχουλα μετά με την δικαιολογία ότι η κρίση πέρασε και μπορούμε τώρα να δώσουμε πάλι παροχές; Ότι έχει χάσει ο λαός είναι κατακτήσεις των τελευταίων πενήντα χρόνων και μερικά των τελευταίων εκατό χρόνων. Όταν έχεις χάσει το 60% του μισθού σου άμεσα και μετά σου δώσουν μια αύξηση 3% ή 5% θα θεωρήσεις ότι σου δίνουν αύξηση, όταν θα έχει χάσει περιουσίες, μισθούς, επιδόματα και θα έχεις υποδουλώσει, με την επιλογή της ανοχής σου, τη χώρα για τα επόμενα πενήντα ή εξήντα χρόνια;

Αντέδρασε να σώσεις τουλάχιστον την αξιοπρέπεια σου.

Διαβάστε Περισσότερα "Εκτός Λογικής"